PKB

Wzrost gospodarczy można przedstawić za pomocą różnych wskaźników gospodarczych. Najpopularniejszym z nich jest Produkt Krajowy Brutto (PKB).

PKB to miernik, który przedstawia łączną wartość wytworzonych dóbr i usług danego kraju w jednostce czasu (zazwyczaj rok lub kwartał). Wlicza się do niego wszystkie dobra i usługi wytworzone na terenie kraju niezależnie od tego, czy kapitał, który je wytworzył jest narodowy, czy zagraniczny.

Obliczenie Produktu Krajowego Brutto z dużą dokładnością jest trudne. Stworzono jednak kilka metod, które pozwalają określić wartość tego wskaźnika wystarczająco dokładnie. Najpopularniejszą z nich jest metoda wydatkowa – wartość PKB jest w przybliżeniu równa wydatkom wszystkich nabywców dóbr finalnych wytworzonym w ciągu roku.

PKB = konsumpcja + inwestycje + wydatki rządowe (bez transferów) + zmiana stanu zapasów.

Wzrost wskaźnika oznacza wzrost gospodarczy, a jego spadek – skurczenie się gospodarki. Wynik jest zatem wprost proporcjonalny.

PKB nominalne nie jest jednak wiarygodnym zobrazowaniem tego jak żyje się obywatelom i czy są oni zamożni. Wskaźnikiem, który lepiej obrazuje bogactwo przeciętnego obywatela jest PKB per capita (liczone na obywatela).

Jeszcze dokładniejszym sposobem pokazania tego jak dobrze żyje się obywatelom jest wyrażenie PKB per capita w parytecie siły nabywczej (PPP). Parytet siły nabywczej pokazuje ile w danym kraju kosztuje koszyk określonych dóbr – uwzględnia tym samym siłę pieniądza.

Które państwa są najbogatsze patrząc przez pryzmat PKB? Na podium PKB nominalnego stoją USA, Chiny i Japonia (Polska na 23 miejscu). Z kolei na podium per capita PPP, Katar, Makau i Luksemburg (Polska na 45 miejscu).