Wielki kryzys

Kryzys finansowy 2007 – 2009
Jego szczyt przypadł na rok 2008 i 2009. Był to ogólnoświatowy kryzys gospodarczy na rynkach bankowych oraz finansowych, a zapoczątkowała go zapaść na rynku pożyczek hipotecznych wysokiego ryzyka w Stanach Zjednoczonych.🇺🇸 Kredyty udzielane były osobom o niewystarczających możliwościach finansowych (tak zwani ninja). Stały się one zabezpieczeniem obligacji strukturyzowanych, które były masowo sprzedawane z uwagi na niską świadomość o ich ryzyku. Te czynniki doprowadziły do braku stabilności na rynku bankowym i kredytów gotówkowych, co spowodowało nagłe tąpnięcie gospodarki.
Jedną z głównych przyczyn kryzysu finansowego było również pęknięcie tzw. „internetowej bańki finansowej” prowadzące do mocnych spadków akcji. Aby podnieść amerykańską gospodarkę, osłabioną również przez atak z 2001 roku, z recesji, Fed (bank centralny USA) zaczął obniżać stopy procentowe (aż do 2%!).
Jednak najcięższe skutki kryzysu odczuły państwa strefy euro. Najbardziej ucierpiały Grecja, Hiszpania i Portugalia. Kryzys na giełdzie europejskiej wynikał głównie z ryzyka załamania waluty europejskiej.
Do Polski kryzys finansowy transmitowany był różnymi kanałami. Głównym z nich było osłabienie zaufania i w efekcie problem funkcjonowania rynków międzybankowych. W obliczu załamania się wzajemnego zaufania banki wolały utrzymywać zwiększone stany rezerw gotówkowych i nie udzielać pożyczek.

Feliks Wielkopolan, 19 marca 2020